تکواندو ایران با یک پله سقوط سوم جهان شد .

به گزارش شبکه ایران، چهارمین دوره رقابت‌های تکواندو پومسه قهرمانی جهان از روز دوشنبه هفته جاری با حضور 600 تکواندوکار از 58 کشور جهان در استادیوم ملی شهر قاهره مصر آغاز شد و در نهایت شب گذشته با قهرمانی دوباره تیم ملی کره جنوبی خاتمه یافت.

 

تیم تکواندو کره جنوبی با کسب 9 مدال طلا و یک نقره به این مهم دست یافت. تیم ملی ایران که در سه دوره قبلی مسابقات جهانی عنوان نایب قهرمانی را کسب کرده بود با یک مدال طلا، 5 نقره و 5 برنز در این دوره به عنوان سوم دست یافت. ویتنام با 2 مدال طلا، یک نقره و یک برنز نایب قهرمان شد و تیم‌های اسپانیا با یک مدال طلا، 2 نقره و 8 برنز، آلمان با یک مدال طلا، 2 نقره، ایتالیا و فیلیپین با یک مدال طلا و 2 برنز عناوین چهارم تا هفتم را کسب کردند.

 

در روز پایانی مسابقات تکواندو پومسه قهرمانی جهان محمدتقی حاتمی در رده سنی 31 تا 40 سال که 2 طلا و یک نقره از سه دوره گذشته این مسابقات را در کارنامه داشت پس از راهیابی به فینال رقابت‌ها به نشان برنز رسید. در بخش تیمی رقابت‌ها نیز تیم 3 نفره زیر 35 سال ایران که عنوان قهرمانی دوره قبل را در اختیار داشت با ترکیب حمید نظری، اکبر فروزان و علی سلمانی صاحب نشان برنز شد.

 

تک مدال طلای ایران در بخش پومسه تیمی 3 نفره در رده بالای 35 سال مردان (سیدحسن زاهدی، محمدتقی حاتمی و احمد اخلاقی) به دست آمد. 5 مدال نقره در بخش تیمی بانوان رده سنی بالای 35 سال (زهرا افتخاری، بدری اسدی و زهرا هادی‌زاده)، هادی ترکاشوند در رده سنی بالای 51 سال، علی نادعلی در رده سنی 19 تا 30 سال، مهسا مردانی در بخش بانوان رده سنی 19 تا 30 سال، مهدی جمالی فشی در رده سنی 14 تا 18 سال کسب شد.

 

در کنار حاتمی و تیم زیر 35 سال، علی براری و فاطمه اسدپور در رده سنی 41 تا 50 سال مردان و بانوان، نگین گیل سمایی در رده سنی 14 تا 18 سال 5 مدال برنز تیم ملی ایران را کسب کردند.

نبود بینش سازه‌یی و رفتار مصالح ضعف عمده‌ی مقاوم‌سازی و مرمت است

یک متخصص سازه، ژئوتکنیک و مدل‌سازی معتقد است: ضعف عمده‌ی مقاوم‌سازی و مرمت در ایران، بویژه بحث‌های مطرح‌شده در سمینارها، به نبود بینش‌های سازه‌یی، ژئوتکنیکی و رفتار مصالح و نیز نبود آزمایشگاه ویژه مربوط می‌شود.

«سیدعبدالعظیم امیرشاه‌کرمی» در این‌باره توضیح داد: مهندسی مرمت و مقاوم‌سازی بناهای تاریخی، یک مهندسی چندبخشی است و هر کدام از کلمات حفاظت، مرمت و مقاوم‌سازی بارهای علمی خود را دارند. به‌طور مثال، کسی که می‌خواهد امر مقاوم‌سازی را انجام دهد، باید بنا و معیار آن را به‌لحاظ پایداری بشناسد.

او بیان کرد: در این راستا، فرد باید در رشته‌ای تحصیل کند که دانش مربوط به سازه، ژئوتکنیک، زمین و مصالح را بشناسد. درحالی‌که در رشته‌ای مانند معماری به چنین بحث‌هایی به‌طور اصولی پرداخته نمی‌شود.

وی تأکید کرد: کسی‌ که می‌خواهد، بنایی را مرمت و مقاوم‌سازی کند، باید اصول پایداری و رفتار تغییر شکل‌پذیری و ماندگاری بنا و نیز خواص مصالح را بداند. در کنار این‌ها باید به این مسأله نیز توجه کرد که هیچ آزمایشگاه مصالحی در ایران وجود ندارد و این‌که افرادی روی مصالح قدیمی بررسی کرده باشند، بسیار کم اتفاق افتاده است.

به گفته‌ی «شاه‌کرمی»، نبود آزمایشگاه و بحث‌های تحلیلی درباره‌ی خواص مکانیکی و رفتاری مصالح از ضعف‌های مهم در مبحث مرمت و مقاوم‌سازی است.

این متخصص سازه با اشاره به ترک‌هایی که در برخی آثار تاریخی اصفهان مانند چهل‌ستون، هشت‌بهشت و مجموعه‌ی میدان نقش جهان دیده می‌شوند، اظهار داشت: برای پر کردن این ترک‌ها بیش‌تر به رنگ آن بنا توجه شده است و مصالحی به کار می‌روند که از این نظر هم‌خوانی داشته باشند. درحالی‌که به شناسایی ترک‌ها، دلیل ایجاد شدن آن‌ها، حفاظت از بنا و جلوگیری از ایجاد شدن دوباره‌ی ترک کم‌تر پرداخته شده است.

او ادامه داد: ترک به‌دلیل تغییر شکل بنا ایجاد می‌شود. به همین دلیل، باید ترک را بشناسیم و این کار به آزمایشگاه تحلیل عددی و محاسبه نیاز دارد که این‌ها نیز در رشته‌ی معماری وجود ندارند.

وی در توضیح این‌که در تمام گروه‌های مرمتی و حتی باستان‌شناسی، افراد کارشناس از حوزه‌ی مرمت حضور دارند، گفت: ضعف این گروه‌ها، نبود یک مصالح‌شناس و مهندس ژئوتکنیک است. در واقع، مشکل ناشی از نبود یک بینش سازه‌یی، بینش ژئوتکنیکی و بینش رفتار مصالح است.

«شاه‌کرمی» با اعتقاد به این‌که بیش‌تر مرمت‌ها در شهری مانند اصفهان بدون دانش انجام می‌شوند، اظهار داشت: به‌طور مثال، تمام سنگ‌های آهک را با گچ، پل خواجو را با ماسه و سیمان و هشت‌بهشت را با گل اخرا مرمت می‌کنند، البته آثار صخره‌یی کشور نیز شرایط بهتری نسبت به آثار تاریخی اصفهان ندارند و ترک‌های آن‌ها بیش‌تر با ماسه و سیمان پر می‌شود. این درحالی است که ماسه و سیمان برای یک محیط مرطوب و نم‌دار و برای سنگ‌های آهکی بسیار عارضه‌ساز است و سبب بروز فرسایش‌های بیش‌تر می‌شود، زیرا رطوبت از داخل سطح، سنگ را پوک می‌کند و این یکی از تبدیل‌های شیمیایی است.

وی با بیان این‌که اگر در زمان مرمت فقط سطح بنا را آن هم از نظر معماری بنگریم، مرمت خوبی نخواهیم داشت، اضافه کرد: در بحث مرمت به یک نگاه عمیق نیاز است و ما داخل بنا را باید ببینیم تا متوجه شویم مرمت چگونه باید انجام شود. در واقع، فعل و انفعالات داخل بنا باید بررسی شوند تا مرمت به‌طور اصولی انجام شود.